چرا بهائیت در جامعه ایرانی به صورت یک روایت منسجم فهم نشد؟ (قطعه دوم)
بهائیت ادعا می کنه سیاسی نیست اما داده های رفتارشناسی بهائیان نشان می دهد آنان هر وقت توان داشتند با تمام قوا کار سیاسی کردند مثل نماینده فرستادن به پارلمان در دوره مشروطه و تصاحب مناصب نظامی و دولتی در رژیم پهلوی
یک نکته این وسط مبهم هست. چرا در مطالعات بهائی معاصر در ایران، علوم سیاسی کمترین حجم تولید پژوهش علمی را نسبت به بهائیان دارد؟
جالبه بیشترین سهم مطالعه بهائیت مربوط به رشته تاریخه!! ینی یک پدیده سیاسی در ایران معاصر به طور عمده به صورت تاریخی مطالعه شده؟! نتیجه اینکه شناخت عمومی نسبت به بهائیت کمتر حاصل شده و در مقابل سبب شده تا بهائیت بیشتر دیده بشه
در این ویدیو برای اولین بار نگاه کاملا متفاوتی به پدیده بهائیت داشتیم
نسخه کامل این ویدیو را از اینجا ببینید: https://www.aparat.com/v/rpk9tdo?refererRef=search